مظلومیت و تنهایی علی (ع)
پس از وفات پیامبر (ص) و بی وفایی یاران . به اطراف خود نگاه کرده یاوری جز اهل بیت خود ندیدم . که اگر مرا یاری می کردند کشته می شدند . پس به مرگ آنان رضایت ندادم . چشم پر ا خار و خاشاک را ناچار فروبستم و با گلویی که استخوان شکسته در آن گیر کرده بود جام تلخ حوادث را نوشیدم و خشم خویش فروخوردم و بر نوشیدن جام تلخ تر از گیاه حنظل شکیبایی نمودم . خطبه ۲۶
+ نوشته شده در ساعت   توسط زهرا
|
